Thursday, March 31, 2011

Ini post serius.

I said I was interested with Computer Sciences when I first enrolled in UiTM Jengka. Yes, I didn't lie. In fact I chose Computer Sciences as my first and second last choices. What I had in mind was that CS students deals with computer stuffs, much like internet's interaction and all that jazz. I'm a heavy internet addict since I was 15. Well, that pretty much explains why I was interested with CS.



But as I'm pursuing my future in CS field, somehow I gradually am losing interest with it. It happens when I was in Part 4 of Diploma years. However, since I was so close to graduating, I didn't tell anyone about it. Kept on fighting with the aim of graduating with an honorable scroll. Alhamdulillah, I've achieved the success up to par I've set since the beginning.



Then came the confusion of furthering to degree level. Honestly said, I didn't even want to continue. Or even if I want to, I'd like to run away from IT field. But it was such a short period of time to have myself think about it thoroughly (yes, a heavy thinker I am). Plus, my mom is the type who wants her children to at least graduate with a degree. And so without my concern, I finally further my studies to degree level, again, in the IT field. Why? Let it be undisclosed.



What do you expect when you are doing something you don't favour? Much like, FORCED TO. Yes, an inner self-distress. I know. I am having it now. But then again, I AM THIS CLOSE OF GRADUATING WITH A BACHELOR OF SCIENCES (HONS) IN INFORMATION SYSTEMS ENGINEERING. What else is there to complain? -_-



You know what? I think I've discovered what I really want to do in my life. But it's way way way too offtrack from the course I'm suffering of studying now. Well, I'll try proposing my will to mom and hope she won't have anything against it.



Current aim : preparing self for my dream while struggling my best to graduate with ISE scroll. Oh yeah. Apasal gua emo ni? Duhh.

P/S : Korang tau tak sebenarnya ayat2 berwarna oren tu adalah seekor link untuk korang bukai? HAHAHA demn aku dah kena sindrom Oh Yeah!

Saturday, March 12, 2011

Allah Maha Besar #2.

Jumaat pagi aku hepi hepi dengan tweeples dok excited pasal EXILE punya performance pukul 8 malam nanti. Tapi disebabkan aku online guna henfon, memang tak dan lah kan aku nak cek timeline aku sokmo.

Dan seperti biasa untuk sem ni, aku balik Klang setiap minggu. Serabut la weh duduk Shalam! Haha. Dah tu timing memang tengah kachak gila la sebab abang aku off duty, so tengahari dalam pukul 1 tu aku dah boleh balik rumah.

Macam biasa, bila dah sampai rumah (dalam pukul 1.45 nak dekat pukul 2) mula lah aku start online start tweetdeck bagai bagai. Sekali aku tengok timeline aku lain macam sikit. Member member Jopun aku sume macam tak tentu arah, panik, tak keruan segala apa sinonim kau boleh fikirkan.

MANA AKU TAU MASA TU KAT JEPUN TENGAH GEMPA BUMI BERSKALA 8.9 MAG KAN! 5TH LARGEST EARTHQUAKE SINCE 1900!

Dengan aku aku sekali jadi panik. Macam aku pulak yang tengah in real-time disaster seumpama itu. Serius weh, aku rasa takut gila. First person I was concerned of, semestinyalah rakan masa kecik aku si Vincent yang tengah study kat Jepun tu. Aku terus pegi wallpost dia kat FB. Nasib baik dia respon dalam masa beberapa minit je. Vince nyer lokasi jauh sikit dari gempa bumi tu so dia selamat. Thank God!

Next person I was worried of is my beloved Nihonjin friend, Nana-chan. Aku tak nampak dia tweet langsung! Segala macam cara aku guna nak contact dia. Tapi dia tak balas balas jugak. Aku dah risau babeng ah kan. Tapi 3 jam lepas tu, dia balas e-mail aku. HOI AKU NAK MENANGIS KEGEMBIRAAN BOLEH TAK!? Apparently hometown dia kena gak gempa bumi, tapi dia okay. YOKATTA NE ~ nak gugur jantung mak noxx!

Dah gempa bumi, mesti lah disusuli dengan tsunami pulak kan. Adhoi saye. Lagi la aku jadi seram bila Filipina pun ada gempa bumi 6.0+ MAG sejam dua lepas tu. Tsunami pulak dah sampai Hawaii. Warning issues of tsunami-chain pun keluar tak lama pastu. Wahlau, Malaysia pun ada gak in list. Pulau Labuan katanya ada gelombang besar. Wehh aku seram!

Mananya tak seram, korang ingat tak cerita aku yang ni? (+_+)

Tapi Alhamdulillah, setakat hari ini Malaysia selamat. Semoga selamat sentiasa. Amin!


Rakaman real-time earthquake disaster semalam. Isk! (source: Youtube)

P/S : Disebabkan gempa bumi tu, sistem komunikasi telefon diorang down untuk beberapa jam. Nasib baik ada Twitter. Diorang boleh share info & hotline kat Twitter. Beb, Twitter awesome kot! Cepat follow aku cepat :p

P/S 2 : .....dan of course lah performance EXILE malam tadi dibatalkan. Sistem broacasting TV Asahi rosak hey!

Tuesday, February 15, 2011

Senyuman.

Smiley ?

Tau tak apa tu smiley?

Smiley tu contohnya macam ni --> :D, :), :p, :-D, XD <-- ini smiley versi standard keyboard/ Western 1 byte.

Contoh smiley versi Jopun 2 bytes -->
(*≧▽≦), ..._〆(・∀・@), \(^∀^)メ(^∀^)ノ

Smiley versi ejaan --> "Haha", "LOL!", "Hehe", "Huhu", "Hoho", "Vavava" dan sebagainya.

Okay.

Tau tak aku sangat suka smiley?

Tau tak kenapa aku rasa smiley tu penting bila chatting ke, tulis surat ke, blogging ke...apa ke?

1) Smiley buat conversation tu ada friendly effects.
2) Smiley tu buat orang tak rasa environment tu terlampau serius. Bila serius orang takut nak cakap dengan kau.
3) Smiley tu comel. Okay boleh abaikan yang ini.
4) Smiley tu boleh lega kan hati kau walaupun kau sebenarnya kena marah kaw-kaw. Macam ni :


Ye, itu contoh sebenar, contoh yang ada kat paper aku. Ada beza kalau baca tu dengan smiley dan tanpa smiley. Cuba kau cuba. Kan kan kan? Kalau takde smiley, aku boleh jadi hypertension. (X_X)

Jadi, marilah kita sentiasa gunakan smiley (^_^)v

P/S : Sumpah macam cheesy gila tajuk aku kali ni. (aku menaip nada serius, so tak guna smiley)

P/S lagi : Salam Maulidurrasul 1432H :)

Sunday, December 26, 2010

Tweet tweet !


Cuti cuti ni aku tengok beberapa drama Jepun, seperti biasa. Salah satu drama yang aku tengok adalah ini : Sunao Ni Narenakute ~ Hard to Say I Love You~. Punca utama aku terpikat nak tengok citer ni, selain kerana pelakon pelakon handalan kegemaran aku, adalah kerana drama ni berkias tentang friendship yang wujud melalui social networking terkemuka : TWITTER. Disebabkan aku malas nak review, korang boleh baca kat sini sebab author ni dah tulis segala pendapat aku pasal drama ni. Ehehehe !!! Lagi satu, drama ni menang award Best Drama of The Year Spring 2010. (konon boleh convinced korang la kan betapa bestnya drama ni. HEH!). Sesiapa yang berminat boleh copy dari aku semester depan. MUHAHAHA !!!!

Twitter. Dulu aku tak paham macam mana nak guna. Tapi aku buat jugak la kan bende alah ni beberapa bulan yang lepas. Pengaruh rakan sebaya betul. HAHAHA. Memula ada account tu aku macam blur blur amender aku nak buat kat sini. Followers takde pon beb. HAHA loser betul.

Tapi lama lama tu aku macam dah faham. Dan aku rasa seronok bertweet tweet dengan orang ramai. APETAH LAGI BILA BALAS BALAS TWEET DENGAN ARTIS JOPUN I LOIIIKE. HAHAHA *excited lebih* Tak dapat jumpa depan mata, interact online pun okayyyy. Tapi EXILE macam takde Twitter je. Busy sangat nak handle twitter. HAIIH.


contoh aku tweeting dengan selebriti Jopun.


Ngehehehe. Siap ajak dating datang Jepun lagi noxx. WAOO! XD Okay my Twitter followers, ini account I yang lagi satu, account yang public. Khas untuk menggila dengan artis. Walaupun begitu aku blurkan jugak nickname sebab entah. HAHAHASENGAL. Yang korang follow tuh account private. Muhahahah!!!

Tuesday, December 14, 2010

Failure is just a noun.

I didn't want to write anything about my result but somehow right now I just want to. Normally when the result is coming out I'd have dreams (or perhaps, more like NIGHTMARES) regarding it, but oddly enough for this semester I didn't have any. Well, I guess because I forced myself not to think about it so freaking much. Hooray, it worked !

So I actually got to know about my own result long before the actual official result came out. Thanks to someone-who-does-not-need-to-be-told. Voila, it was just as expected. No, not really though. I expect to fail two papers but luck was there. I only screwed up one, the one I've already foresee the failure even before I sit for the exam. LOL. That's why I'm not depressed at all.

This is my second phailing experience. I failed once during diploma. But I don't know why, I didn't feel frustrated. I set my mind that I should expect everything the worst. Eventhough I have confidence in the subject, I'll prepare myself for the worst case scenario. By doing so, even if the worse happens, I won't be OTL for long. AND the best thing about it is when you achieve better than you've expected, you'll feel the sense of victory like no other ! :D

I'm lookin forward to how Semester 5 will treat me. Since I'm starting the final year in a brand new year 2011, I hope everything's gonna be alright. FINAL YEAR PROJECT GODDAMMIT.

"I FAILED in some subjects in exam, but my friend PASSED in all.
Now he is
an engineer in Microsoft
and I am the owner of Microsoft."
- Bill Gates

Don't let failure get the better of you ! :)

P/S : It's a mock self-coaxing post. Afterall, I myself have to be strong and motivate self before negativity strikes. And I just have to mention this : ISE is one of the toughest field to deal with !